Yazı tabı , basılı kağıt, temizlik kağıdı ya da kuşe karton  üretiminde kimyasal hamur , mekanik hamur ya da eski kağıt hamuru kullanıldığında bu hamur, belli bir beyazlığa kadar beyazlatılmalıdır. Kimyasal hamurun beyazlatılması bir kaç aşamada gerçekleştirilir ve bunun ilk aşaması eser miktarda hamurda bulunan lignin in olabildiğince giderilmesidir. Sonraki beyazlatma aşamalarında asıl amaç, hamurun beyazlığını arttırmaktır.Beyazlatma aşamaları şunlardır :

Klorlama (C) : Lignin ile çok hızlı ve ucuz şekilde  reaksiyona giren klor ile klorlama. Son 10 yılda oluşan çevresel faktörlerden dolayı tüm dünyada klorun yerini klor dioksit, ozon ve/veya oksijen almıştır. Avrupa da klor tamamen uygulamadan kalkmıştır.

Alkali Ekstraksiyonu (E) : Sodyum hidroksit ile alkali ekstraksiyonu. Elyaf yüzeyine çökelen kraft lignin giderimi ve önceki asit beyazlatma aşamalarında (ozon ya da klor dioksit) bozunuma uğrayan lignin in giderilmesi.

Hipoklorat Beyazlatma (H) : Sodyum veya kalsiyum hipoklorat ile eser miktardaki lignini gidermek ve çözünebilir hamur üretiminde viskositeyi kontrol etmek için uygulanır.Günümüzde hipoklorat yerini klor dioksite bırakmıştır.

Klor dioksit Beyazlatma (D) : Klor dioksit, sodyum kloratın redükte edilmesi ile elde edilir. Klor dioksit ‘ in beyazlatma etkisi, ligninin oksidasyonuna dayanır. Hamur beyazlığında eşsiz pozitif bir etki yaratır.

Oksijen Beyazlatma (O) : Alkali ortamda kağıt hamurunun oksijen ile beyazlatılması, klor kullanmadan yapılan uygulamadır. Sodyum hidroksit ve oksidize olmuş beyaz likör, alkali kaynağı görevini görür. Bu koşullar altında oksijen, aynı zamanda karbohidratlarla da reaksiyona gireceğinden selüloz bozunumunu engellemek amacı ile bazı önlemler alınır. Sonuç olarak oksijen beyazlatma, geleneksel klor beyazlatmadan daha az etkilidir. Sadece alkali beyazlatma içeren proseslerde yüksek beyazlık mümkün olmasına rağmen klor dioksitin bulunduğu bir aşamaya çoğu zaman ihtiyaç duyulur.

Ozon Beyazlatma (Z) : Oksijen beyazlatmanın bir noktaya kadar yapılabilmesinden dolayı son beyazlatmadan önce ilave lignin ayrıştırma maddeleri gereklidir. Ozon bir olasılık olmasına rağmen ileri teknoloji uygulamayı gerektirir. Oksijen gibi ozon da suda az çözünür ve oldukça kararsızdır.

Peroksit Beyazlatma (P) : Alkali ortamda hidrojen peroksit kullanımı, kimyasal hamurların son beyazlatma aşamasında uygulanır ve yüksek ve stabil beyazlık sağlar. Hidrojen peroksit beyazlatma sodyum hidroksit, sodyum silikat ve sık olarak da chelating maddeleri ile yapılır. Proses şartlarına bağlı olarak %1-2 oranında mekanik hamura uygulanan peroksit, 10-18 birim beyazlık artışı sağlar. Eski kağıttan mürekkebi giderilmiş hamur üretiminde hidrojen peroksit, en çok tercih edilen beyazlatma kimyasalıdır. Bu prosesde alkali ortam yaratmak için sodyum hidroksit, hidrojen peroksiti stabilize etmek için de sodyum silikat (cam suyu) kullanılır.
 

Dithionite (Hidrosülfit) Beyazlatma (Y) : 19.Yüzyılın sonunda mekanik hamurda kullanılmak üzere ilk beyazlatma kimyasalı olarak sodyum bisülfit geliştirilmiştir. Sınırlı beyazlık sağladığından bir kaç yıl içinde bir diğer indirgeyici beyazlatma maddesi olan sodyum diithionite piyasaya çıkmıştır. Sodyum dithionite, beyaz kristal toz ( %88 aktif madde) ya da %13 aktif maddeli sıvı olarak bulunur. Ayrıca kullanım yerinde sodyum borohidrid, %40 sodyum hidroksit ve %48 su kullanılarak da elde edilebilir.
 

Optimum beyazlık için hamur kesafeti %5, sıcaklı 60’C ve pH 6 olmalıdır. Bu şartlarda hamura %1.2 oranında eklendiğinde 10-12 birim beyazlık artışı görülür. Mekanik hamur ya da mürekkep giderme prosesinde maksimum beyazlık artışı için ilk aşamada hidrojen peroksit, 2. aşamada sodyum dithionite uygulaması yapılabilir.

Formamidine sulfinic acid (FAS) : Hidrojen peroksit ve thiourea dan üretilen bir başka güçlü indirgeyici beyazlatma kimyasalıdır. % 99 saflıkta beyaz ya da hafif sarı renkli kristal toz yapıdadır. FAS daha çok mekanik hamurdan ziyade eski kağıt beyazlatmasında kullanılır.